تحلیل کاربردی رفتار

به بهانه ی معرفی ژورنال تحلیل کاربردی رفتار

منظور از تحليل كاربردي رفتاركه به آن تغيير رفتار هم گفته مي شود استفاده از اصول وروشهاي روانشناسي يادگيري،با هدف اصلاح رفتار  است. وولفلك (2004،به نقل از سيف،1386) تحليل كاربردي رفتار را به عنوان"كاربست اصول يادگيري رفتاري به قصد فهميدن وتغيير دادن رفتار" تعريف كرده است. هدف همه كساني كه از روشهاي تغيير رفتار استفاده مي كنند اصولا در رابطه با ايجاد،نگهداري،حذف وكنترل رفتار تعريف مي شود. برنامه تغيير رفتار شبيه به طرح پژوهشي بازگشتي(ABAB)است .در اين طرح،پژوهشگر ابتدا به اندازه گيري وضع موجود رفتاري كه مي خواهد در آن تغيير ايجاد كند وتعيين خط  پايه ي آن رفتار(مرحلهAاول)اقدام مي كند. بعد روش خود را براي ايجاد تغيير در رفتار مورد نظر به كار مي بندد(مرحلهBاول). سپس اعمال روش را متوقف مي كند تا ببيند كه رفتار به سمت خط پايه بازگشت مي كند يا نه (مرحلهAدوم). آخر سر، باز هم روش خود را در مورد رفتار به كار مي بندد(مرحلهBدوم)تا تغييرات مطلوب رفتاري را دوباره ايجاد نمايد.(سيف،1386).در این مختصر ما فقط به تعریف و هدف تحلیل کاربردی رفتار اشاره مختصری کرده ایم . شما می توانید برای دریافت مقالات تخصصی در این زمینه به آدرس زیر مراجعه کنید . با مراجعه به این سایت می توانید به صورت رایگان و فوری مقالات مربوط به این حیطه را دریافت نمایید .

http://www.pubmedcentral.nih.gov/tocrender.fcgi?journal=309&action=archive 

هراسهای اجتماعی

انواع هراسهای اجتماعی

انواع متفاوتی از هراسهای اجتماعی وجود دارد که وجه شباهت همه آنها ترس از ارزیابی شدن توسط دیگران است. این افراد از اینکه مورد توجه قرار بگیرند ، می ترسند و از این بیم دارند که دیگران در مورد آنها قضاوت ناجور انجام دهند. در ادامه انواع هراسهای اجتماعی یا به عبارتی دقیق تر انواع موقعیت های هراس آور را با توضیح مختصر ، برمی شماریم:

1-    کارکردن به هنگام نظاره گر بودن دیگران : ترس از نگاه کردن به هنگام کار کردن موجب ایجاد ناتوانی در افراد مبتلا به هراس اجتماعی می شود. این هراس ممکن است به هر نوع کار مکانیکی مربوط شود، خلاصه برداری ، نوشتن روی تخته سیاه، دوختن، بافتن ویا حتی بستن دکمه کت هنگامی که کسی دارد نگاه می کند. بعضی از مردم از نوشتن یا شمارش پول در حضور دیگران دچار هراس می شوند. مثلاً ممکن است کسی آنقدر بیرون بانک منتظر بماند ، تا همه مشتریها بیرون بروند واو بتواند به بانک رفته و پولی به حساب خود بگذارد. چنین ترسهایی معمولاً به ترس ازلرزش دست ها مربوط می شود.

2-    غذا خوردن در حضور جمع : گاهی ترس از غذا خوردن یا نوشتن در حضور دیگران به این دلیل است که شخص می ترسد وقتی چنگال یا فنجان را به دهان می برد ، دستهایش دچار لرزش می گردد.

3-    خرید کردن: خرید کردن هم به دلیل تعامل با دیگران وهم به دلیل مجبور شدن فرد به صحبت کردن هراس آور است. افراد دچار هراس اجتماعی دائماً از اینکه باعث رنجش وناراحتی دیگران شوند احساس نگرانی می کنند به همین دلیل به راحتی مجبور می شوند اقلامی رابخرند که تمایلی به خرید آنها ندارند، زیرا نه گفتن برای آنها ، به خاطر جریحه دار شدن احساسات فروشنده دشوار است. ضمن اینکه با این عمل احساس می کنند که از دید فروشندگان غیر منطقی ویا غیر عادی به نظر می آیند.

4-    ترس از گل انداختن صورت: در این نوع هراس  شخص از این می ترسد که صورت او سرخ شود و دیگران متوجه سرخ شدن صورت او شوند. این نوع فوبی را در قرن 19 نورولوژیست فرانسوی «یی یوژانه» توصیف کرده است.

۵-    تعامل با افراد صاحب قدرت: به طور کلی تعامل با افراد صاحب قدرت برای افراد مبتلا به هراس اجتماعی اضطراب آور است. از نظر آنها افراد صاحب اقتدار به دلیل قدرتی که در اختیار دارند ، به صورت افراد منتقد وارزیابی کننده ، ادراک می شوند زیرا آنها هستند که تصمیم می گیرند چه کسی را ارتقاء دهند؟ ، چه کسی را اخراج کنند و... افراد دچار هراس اجتماعی افراد صاحب اقتدار را دارای کلیه مهارتها وآگاهیهای اجتماعی می پندارند که خود فاقد آنند وبه همین دلیل از اینکه در معرض ارزیابی آنها قرار گیرند ، هراس دارند. در مدارس یا دانشگاه اضطراب از تعامل افراد صاحب قدرت به معنای دوری جستن از معلمان ، مشاوران ، اساتید و کتابداران خواهد بود.

۶-    مکالمات تلفنی : افراد مبتلا به هراس اجتماعی در ارتباط و تماس با دیگران خود را بی کفایت می دانند. هراس آنها از این است که در خلال مکالمه پاسخ ناجوری بدهند ویا از اینکه با صدای لرزان یا همراه با لکنت ووقفه از خود اضطراب نشان دهند ، می هراسند. بسیاری از افراد مبتلا به هراس اجتماعی به طور معمول از پاسخ دادن به تماسهای تلفنی اجتناب می نمایند. (حسینی بهشتیان ، 1385 ).

۷- هراس از صحبت کردن در حضور جمع: این اختلال را به دلیل اهمیت و شیوع بالا  در آینده ای نزدیک در یک قسمت  جداگانه به تفصیل مورد بحث قرار خواهیم داد.

هراس

هراس و انواع آن :

هراس عبارت است از ترس مقاوم وشدید از شئ یا موقعیتی که در واقع ، خطرناک نیست. چنین ترسی به میل شدیدی به اجتناب از موقعیت های هراسی می انجامد ، با وجود آنکه بیماران غالباً تشخیص می دهند که این اجتناب ، منطقی نیست این عده شاید بتوانند در مواردی که در محل «امنی» قرار دارند ، ترس خود را نشان ندهند ، اما باز هم اعتقاد دارند که هنگام روبه رو شدن با محرک ترسناک ، در معرض خطر واقعی قرار می گیرند. هراسها ، برعکس سایر ترسها که خصوصیت انطباقی دارند ، فلج کننده هستند به طوری که انجام فعالیتهای معمولی را با اشکال مواجه می سازند. اختلال هراس سه نوع عمده دارد : هراس ساده،هراس اجتماعی و بیرون هراسی  .هراس ساده به یک شئ یا موقعیت ترسناک محدود می شود (مانند ترس از عنکبوت ، ترس از بلندی ویا ترس از دیدن خون).در بیرون هراسی ، اضطراب بر اثر دوری از خاستگاه ایمنی ونیز نزدیکی به محرک هراس انگیز ایجاد می شود. بیرون هراسی ، مجموعه ای از موقعیت ها را در بر می گیرد (مانند ترس از ورود به مکانهای شلوغ و...) هراسهای اجتماعی بر حول محور ترس از رویدادهای غیر قابل مشاهده مانند ارزیابی منفی ، انتقاد و یا طرد شدن از جانب دیگران ، می چرخند (کرک وکلارک ، 1383). در ادامه هراسهای اجتماعی را به تفصیل مورد بحث قرار خواهیم داد

هراس اجتماعی :

اصطلاح هراس اجتماعی اولین بار توسط مارکس و گلدر در سال 1966 معرفی شد. این هراس سومین اختلال متداول روانپزشکی است وبه ترس آشکار ومستمر از موقعیتهای اجتماعی یا عملکردی اشاره دارد واز این باور فرد ناشی می شود که او در این موقعیت ها به گونه ای خجالت آور یا تحقیر کننده عمل کند (رنیگولد وهمکاران 2003 ، به نقل از صفی زاده) هراسهای اجتماعی ممکن است متوجه جنبه های خاصی از تعاملهای اجتماعی ، از قبیل سخن گفتن ، غذا خوردن ویا نوشتن در حضور جمع ، گردند در این صورت ، مشابه هراسهای ساده به نظر می رسند. البته معمولاً از حالت فراگیرندگی بیشتری برخوردارند. در هراسهای اجتماعی، افکار ناراحت کننده ، مخصوصاً نقش مهمی دارند. این افکار غالباً به موقعیتهای مربوط می شوند که فرد در آنها مورد توجه یا ارزیابی منفی قرار می گیرد. (کرک وکلارک 1383).

معیارهای تشخیصی DSM – IV – TR در مورد اختلال هراس اجتماعی :

الف) ترس شدید ودائم از حداقل یک موقعیت جمعی یا عملکردی که در آن فرد در برابر چشمان افرادی
ناآشنا واقع شود یا احتمال آن باشد که دیگران او را مو شکافی کنند ودر چنین موقعیتی فرد بترسد وبه گونه ای رفتار کند ( یا علایم اضطرابی از خود نشان دهد) که تحقیر یا شرمنده گردد.

نکته: در کودکان باید ثابت شده باشد که طفل به قابلیت داشتن روابط اجتماعی متناسب با سنش ، با افراد آشنا، دست یافته واضطراب مذکور باید در جمع همسالانش هم روی دهد ، نه آنکه فقط در تعامل با بزرگسالان عارض شود.

ب) مواجهه با موقعیت های جمعی هراس آور تقریباً همیشه اضطراب انگیز باشد. این اضطراب می تواند به شکل حمله پانیکی در آید که وابسته به موقعیت مذکور است یا موقعیت مذکور آن را بر می انگیزد.

نکته: در کودکان،این اضطراب ممکن است خود را به صورت گریه وفغان ،تند خویی ، میخکوب شدن یا چسبیدن به والدین نشان دهد.

    پ) خود فرد بداند که ترسش افراطی یا نامعقول است.

نکته : این خصیصه در کودکان می تواند وجود نداشته باشد.

    ت) فرد از موقعیت هراس آور جمعی یا عملکردی مذکور اجتناب کند ودر غیر اینصورت با اضطراب یا رنج وعذاب شدید آن را تحمل کند.

    ث) اجتناب ، انتظار اضطراب آلود ، یا رنج و عذابی که در موقعیت (های) هراس آور جمعی یا عملکردی مذکور روی می دهد ، به نحو چشمگیری مخل روال عادی زندگی فرد ، کارکردهای شغلی یا تحصیلی یا فعالیت ها وروابط اجتماعی اش باشد یا فرد از بابت ابتلا به چنین هراسی در رنج وعذاب فروانی به سر برد.

    ج) در افراد زیر هجده سال ، حداقل شش ماه طول کشیده باشد.

    چ) اضطراب یا اجتناب مذکور ، ناشی از اثرات جسمی مستقیم یک ماده مثل مواد سوء مصرف یا از داروها یا یک بیماری طبی عمومی نباشد ونیز آن را اختلال روانی دیگری (مثل اختلال پانیک؛یا بدون آگوروفوبیا ، اختلال اضطراب جدایی، اختلال گژدیسه تنی ، یکی از اختلالات نافذ رشد ، یا اختلال شخصیت گسیخته وار (اسکیزوئید) بهتر توجیه نکند.

    ح) در صورت وجود یک بیماری طبی عمومی یا یک اختلال روانی دیگر ، ترسی که در معیار الف ذکر شد ،ربطی به آن نداشته باشد ، مثلاً ترس فرد از لکنت ، رعشه ای که در بیمار پارکینسون وجود دارد ، یا نشان دادن رفتار تغذیه ای نابهنجاری نباشد که در آن بی اشتهایی عصبی یا جوع عصبی وجود دارد.

تکنیک حساسیت زدایی با حرکات چشم و باز پردازش (EMDR)

  حساسیت زدایی با حرکات چشم وبازپردازش(  Eye Movement Desensitization and Reprocessing)

 حساسیت زدایی با حرکات چشم وبازپردازش (EMDR) نوعی درمان مواجه سازی برای درمانجویانی است که استرس آسیب زایی را تجربه کرده اند. این درمان ؛ غرقه سازی تجسمی ، بازسازی شناختی و استفاده سریع و موزون از حرکات چشم وتحریک دو سویه دیگر را شامل می شود (کُری ، 1385).

کشف تکان دهنده ای که به پیدایی حساسیت زدایی با حرکات چشم وبازپردازش (EMDR) درسال 1987 انجامید ، تقریباً ده سال پیش تر آغاز شده بود . در سال 1979 ، خانم فرانیسن شاپیرو مشغول کامل کردن دکترای خود در ادبیات انگلیسی در دانشگاه نیویورک بود واز موفقیت هایی که در این رشته کسب کرده بود، لذت می برد. بعد  درست قبل از اینکه پایان نامه اش را در مورد شعر توماس هاردی آغاز کند پی برد که سرطان دارد. این تشخیص تکان دهنده ، نقطه عطفی در زندگی او شد. در جست وجوی راه حلی برای سرطان وآثار روانی و تباه کننده آن  او نیویورک سیتی را ترک کرد ، به دوره دکترای روانشناسی بالینی وارد شد و تصادفاً روشی را کشف کرد که اکنون به طور وسیع برای درمان تجربه های آسیب زائی افراد ، از آن استفاده می شود (شاپیرو ، 1995 ، به نقل از پروچاسکا).یک روز در حالی که شاپیرو در پارک قدم می زد ، اتفاقی به EMDR پی برد......

تدی و تامپسون

 تدریس زندگی و عشق در کنار تدریس ریاضیات و علوم :

 در روز اول سال تحصیلی ،خانم تامپسون معلم کلاس پنجم دبستان وارد کلاس شد و پس از صحبت های اولیه ، مطابق معمول به دانش آموزان گفت که همه آنها را به یک اندازه دوست دارد و فرقی بین آنها قائل نیست . البته او دروغ می گفت و چنین چیزی امکان نداشت . مخصوصاْ این که پسر کوچکی درردیف جلوی کلاس روی صندلی لم داده بود به نام تدی استودارد که خانم تامپسون چندان دل خوشی از او نداشت . تدی سال قبل نیز دانش آموز همین کلاس بود . همیشه لباس های کثیف به تن داشت ،‌با بچه های دیگر نمی جوشید وبه درسش هم نمی رسید . او واقعا دانش آ‌موز نامرتبی بود وخانم تامپسون از دست او بسیار ناراضی بود و سرانجام هم به او نمره قبولی نداد و او را رفوزه کرد .

علوم انسانی

اکنون نیک بختی انسان به علوم مربوط به انسان (علوم انسانی ) وابسته است . علوم مربوط به چیزها ( علوم تجربی ) پیش خواهند رفت ، کنترل انسان را بر طبیعت میسر خواهند ساخت و تکنولوژی ، کشاورزی ،  پزشکی و سایر هنرها را به طور اثر بخش پیش خواهند برد . آنها از انسان در مقابل خطرات و فجایع محافظت خواهند کرد ، به جز آنهایی که او خود موجبشان می شود ، انسان اینک بدترین دشمن خویش است . دانش روانشناسی و استفاده از آن برای رفاه بشریت می تواند پاره ای از خطا ها و مصیبت ها را از میان بردارد یا دست کم آنها را کاهش دهد . روانشناسی باید ضرر و زیان ناشی از حماقت ها و شرارت ها را به میزان زیاد کاهش دهد . ( ثرندايك ، ۱۹۴۰، به نقل از هرگنهان ).               

                                                         ادواردال. ثرندايك (1949ـ1874)

                      

public speaking anxiety in children

كودكانی كه از صحبت كردن در جمع

می ترسند

 

«علی» هشت ساله در حالی كه سر كلاس نشسته است، امیدوار است كه معلم اسمش را نخواند. او پاسخ سؤال معلم را می داند، اما از اینكه بخواهد در برابر همه دانش آموزان كلاس صحبت كند، هراسان است. او در برابر دیگران نه تنها پاسخ سوال را فراموش می كند بلكه دچار تپش قلب و خشكی دهان می شود پاسخ اشتباه با خنده های زیرزیركی همكلاسی ها به تجربه بسیار تلخی می انجامد كه اضطراب كودك را در حین صحبت كردن میان عموم تشدید می كند.

برای برخی كودكان، صحبت كردن در جمع فرصتی برای نشان دادن افكار آنهاست، ولی برای برخی دیگر، یك فشار روانی شدید است.

بسیاری از بزرگسالان ترس «علی» را درك می كنند. در صورت عدم درمان ، این ترس می تواند بقدری شدت یابد كه به فوبی (ترس غیرمنطقی ) تبدیل می شود. این نوع ترس یكی از معمولترین ترسهای كودكان و حتی بزرگسالان به شمار می رود كه معمولاً از دبستان شروع می شود. بدین صورت كه چند بار تپق زدن هنگام خواندن متن درس با صدای بلند آغازگر اضطراب است. بعضی از دانش آموزان به عمد پشت سر قدبلندترین دانش آموز كلاس می نشینند تا معلم آنها را نبیند. ما حتی دانشجویانی را دیده ایم كه برای دفاع از پایان نامه كه محتاج صحبت كردن در جمع است هنوز فارغ التحصیل نشده اند. از آنجا كه این نوع ترس موجب فشار روانی شدیدی است و می تواند به آسانی به دوره بلوغ و پس از آن نیز كشیده شود كمك به فرزندتان در غلبه بر آن بسیار اهمیت دارد. كسب آرامش را به كودك بیاموزید؛ گام آغازین در غلبه بر این نوع نرس آموختن روشی است كه واكنشهای  اضطراب را كنترل می كند.

بر روی روشهای كنترل تنفس بیشتر تأكید كنید. سپس كودك را مجبور كنید تا آرام تنفس كند. بدنش را شل كند و نزد خود كلمه ای (نظیر آروم باش) را زمزمه كنند و پس از آن بایستد و شروع به صحبت كند.

علت ترس را تشخیص دهید

بكوشید علت ترس كودك را از صحبت كردن در جمع دریابید آیا از اینكه تپق بزند نگران است و یا از اینكه احمق یا عصبی به نظر برسد؟ عامل ترس كودك را معین كنید . برای بعضی از كودكان خواندن یك متن با صدای بلند در حضور دیگران نگران كننده است اما برای برخی دیگر، صحبت كردن بدون داشتن نوشته ای كه به آن مراجعه كنند، عامل اصلی اضطراب است. در اغلب موارد تعداد حاضران هم در این میان نقش مؤثری ایفا می كند. هر چه تعداد آنها بیشتر شود كار كودك سخت تر خواهد شد و گاهی از نوجوانی این ترس به شكل ترس از صحبت كردن با نوجوانان و یا بزرگسالانی از جنس مخالف بروز می كند. كودك را زیر نظر داشته باشید و در صورت لزوم، معلمش را در جریان بگذارید. كودك ممكن است مانند یك هنرپیشه نقش بازی كند و شما نتوانید به نگرانی او پی ببرید. اما گاهی ترس او آن چنان شدید است كه كودك آن را بروز می دهد.

آموزش مهارت صحبت كردن

با افزایش اعتماد به نفس كودك و تقویت توانایی هایش به او كمك كنید تا بر این ترس غالب شود. برای صحبت كردن فرصتهایی را در اختیار كودك قرار دهید از همان سنین كم از او بخواهید سر میز شام چیزی را برای دیگران تعریف كند تا علاوه بر تمرین در صحبت كردن احساس كند كه افكارش برای دیگران اهمیت دارد.

اكثر بچه های كوچك به خودنمایی علاقه دارند. بنابراین بكوشید از این علاقه آنها سود ببرید بگذارید در حضور خانواده شعر بخوانند یا لطیفه تعریف كنند. این تجربیات از آنجا كه مفرح هستند بهتر می توانند اعتماد به نفس را در كودك شكل دهند.

كودك را برای صحبت كردن در جمع آماده كنید. اگر هنوز مشكل كودك برطرف نشده است مهارت های پایه را به او بیاموزید. او را تشویق كنید تا موضوعی را كه هم دوست دارد و هم درباره آن اطلاعاتی دارد انتخاب كند. درباره مواردی كه یك سخنرانی یا گزارش را برای شنوندگان جالب توجه می كند، صحبت كنید. مطمئن شوید كه او می داند درباره چه موضوعی می خواهد صحبت كند. سپس اطلاعات مورد نیاز را روی كاغذ بنویسید و از او بخواهید چندین بار آنها را تمرین كند.

او را از پیش برای تپقها آماده كنید. به او بگویید در صورتی كه مطلبی را فراموش كند و دستپاچه شود چه كار كند راه حل آن است كه نفس عمیقی بكشد و سپس جمله آخرش را دوباره تكرار كند و یا به مطالبی كه روی كاغذ نوشته است مراجعه كند. او می تواند به سادگی اعتراف كند كه حرفش را فراموش كرده است و یا حتی با حضار چنین شوخی كند «من همیشه از صحبت كردن در جمع می ترسیدم» این روش موجب نزدیك تر شدن ارتباط شنوندگان با او می شود اما در هر صورت باید سخنرانی را ادامه دهد. برای آمادگی كودك چندین بار روی این وضعیت تمرین كنید. حتی می توانید خودتان نقش كودك را بازی كنید و كودك نقش شنونده را.

كودك را به ترس مقاوم كنید

الف. فهرستی تهیه كنید: فهرستی از موقعیت هایی را كه كودك از صحبت كردن در آنها می ترسد، تهیه كنید و آن را براساس میزان ترس كودك به كار گیرید كار را از پایین فهرست آغاز كنید. برای مثال اگر فرزندتان از بلند خواندن می ترسد موقعیت هایی را برایش مهیا كنید تا بر روی این مهارت تمرین كند. در ابتدا خواندن یك داستان با صدای بلند برای برادر كوچكترش می تواند تمرین خوبی باشد سپس شما هم به جمع شنوندگان اضافه شوید تا این كه بتدریج با افزایش تعداد شنوندگان كودك را عادت دهید.

ب. قبل از هر كار كودك را وادارید تا با انجام روشهای كسب آرامش از نظر روانی خود را آماده كند. در هنگام اجرای آن از او بخواهید در صورتی كه احساس ناراحتی می كند تمرین را قطع و خود را آرام كند. از او بخواهید خود را در حال صحبت میان جمعی كه از آن می ترسد تصور كند. برای مثال ابتدا در ذهنش تصور كند كه برای معلمش صحبت می كند. بعد برای معلم و یك دانش آموز و پس از آن معلم و 2 دانش آموز و... سپس به دنبال كاهش اضطراب به تمرین ادامه دهد.

ج. كلاس درس را در خانه بازسازی كنید. وقتی كودك با موفقیت مراحل قبل را پشت سر گذاشت. 10 سوال از درسش طرح كنید تا در مورد آنها مطالعه كند و پاسخ ها را بیابد، سپس نقش معلم را در مدرسه بازی كنید. بدین صورت كه نام و نام خانوادگی فرزندتان را با صدای بلند بخوانید. سپس از كودك بخواهید بایستد و به سوالات شما یكی یكی پاسخ دهد. صدایش را ضبط كنید و بگذارید قبل از پاسخگوییی به سوال بعدی چندی بار آن را گوش دهد. در صورت امكان بهتر است به جای ضبط كردن صدای كودك از او فیلمبرداری كنید تا بتواند چهره و حركات خود را نیز مشاهده كنند. بتدریج از كودك بخواهید خلاصه یك كتاب داستان و یا بخشی از كتاب درسی اش را به صورت سخنرانی در حضور افراد خانواده ارائه دهد. همیشه او را تشویق كنید تا از روشهای كسب آرامش استفاده كند. ضبط صوتی و یا تصویری از سخنرانی های تمرینی، كودك را در اصلاح نواقصش كمك خواهد كرد.

د. مثبت نگر و صبور باشید. او را تشویق كنید تا به جای تكرار جمله های منفی بر راه حل ها تمركز كند. به جای این كه بگوید من نمی تونم حتماً خراب می كنم، بگوید می دونم كه سخته اما باید سعی كنید كودك را تحت فشار نگذارید، بلكه بكوشید اعتماد به نفسش را افزایش دهید.

كاهش حساسیت كودك

وقتی كودك بتواند خود را در حال صحبت كردن در جمع تصور كند بكوشید حساسیت او را به اشتباهات گفتاری اش كاهش دهید. به كودك بگویید كه همه مردم از آن كه احمق یا كودن به نظر بیایند می ترسند اما گفتار هیچ یك از آنها عاری از اشتباه نیست.

توجه او را به اشتباهات گفتاری دیگران جلب كنید از كودك بخواهید با دقت به صحبت كردن معلم، شخصیت های تلویزیونی، بستگان و سایر كودكان، گوش دهد. اگر كودك از لرزش صدا یا دستهایش در حضور دیگران می ترسد از او بخواهید قبل از سخنرانی یا صحبت كردن در حضور دیگران در تنهایی حالات فوق را به صورتی مبالغه آمیز از خود نشان دهد و در حین صحبت كردن نیز با خود بگوید هر كسی ممكن است اشتباه كند و یا اگه دستام بلرزه، بازم همه دوستم دارن. به كودك بیاموزید در صورتی كه مرتكب اشتباهی می شود به شوخی بگوید «می خواستم ببینم حواستون هست یا نه» این روش رابطه احساسی كودك را با جمعی كه در حال صحبت كردن با آنها است، تقویت می كند.

تمرین در موقعیت های واقعی

اكنون وقت آن رسیده است تا كودك پیشرفته های خود را در موقعیت های واقعی نشان دهد. از معلم فرزندتان بخواهید شما را در این زمینه یاری كند. برای نمونه در چند هفته اول فقط سوالهایی با پاسخهای كوتاه از او بپرسید و یا از او بخواهید بخشهای كوتاهی از كتاب درسی را با صدای بلند برای سایر همكلاسی ها بخواند. سپس به تدریج مدت زمان صحبت كردن كودك را در كلاس طولانی تر كنید تا جایی كه بتواند در مقابل گروهی از دانش آموزان كنفرانس بدهد.

لینك :                                                منبع: جام جم

گوشه گیری، كمرویی و انزوا طلبی 

كودك شما در چه مواقعی بیشتر دچار لكنت زبان می شود ؟ 

چگونگی مقابله با عواملی كه سبب لكنت كودك می شوند . 

ترس در كودكان 

آثار و نشانه های انزواجویی و عزلت در كودكان 

شیوع كمرویی 

او نمى خواهد سلام كند 

مؤثرترین گام های عملی در تقویت اعتماد به نفس و غلبه بر كمرویی 

خجالت نكشید تا عقب نمانید